Waar ik de afgelopen dagen blij van werd:
* Samen met Fan een heleboel limonade drinken en nog meer sigaretjes roken in haar ultieme achterkamer. En dan hikkend en huilend van het lachen besluiten dat gourmetten echt intens zinloos is ("Met van die kleine pannetjes!".... "Ja, en dat je dan na een half uur twee plakjes champignon en een mini-omeletje verder bent en dat je dan gewoon niet meer wil"... "Oh, en dan die kip, die eeuwige kip die altijd als enige overblijft en waar je dan van armoe maar een halve kilo van eet, want het lekkere vlees is al op"...etc..). Dat en het oplossen van de Grote Vragen maakte mijn vrijdagavond (en nacht) bijzonder fijn.
* Het superconcert van Beirut in Paradiso waar ik totaal onverwacht met Zus belandde omdat zwager-to-be zich liever in Hamburg ophield. De band in kwestie is in het echt nog veel geeky-er, en na dit concert ben ik fan.
Want net als bij Bon Iver (waar ik overigens door precies dezelfde zakelijke verplichtingen van zwager-to-be belandde) was ik nog niet helemaal overtuigd van de band in kwestie (shame on me, I know) tot het bijwonen van dit optreden.
* De reactie van Zus op mijn op en top melancholische stukje over het vertrek van Meur, en dat ik haar aan elke letter van die reactie ga houden, en snel ook.
* Dat Koninginnedag mij behalve een enorme kater en een verdrietig afscheid van mijn partner in crime een contactje opleverde dat me wellicht weer een kamer op gaat leveren.
Waar ik de afgelopen dagen intens bedroefd van werd:
* Dat een onbekende (ik vermoed een contactgestoorde dief met bivakmuts) mijn allerschattigste fietstasjes ooit zo, hup, van mijn roze bloemen fiets af stal. Ik heb het vertrouwen in de mensheid verloren. Dat zoiets kan gebeuren in het saaiste, sufste studentendorpje ooit is voor mij nog maar weer eens een reden om op te schieten met het vinden van een andere kamer.
* Dat Koninginnedag (ondanks het hele Apeldoorn-drama) dan wel een superleuk feestje was, maar dat nu mijn bankrekening helemaal leeg is en ik de komende week letterlijk op soep en brood leef. En poffertjes.
* Tot twee keer toe vergeten dat Meur in Zuid-Amerika vertoeft en haar bijna willen bellen voor een hang-date met koffie en peukies en er bij het pakken van mijn telefoon weer achter komen dat ze er niet is en dan heel melancholisch gaan zitten zuchten in mijn kamertje op mijn bed met bungelende beentjes en hangende schoudertjes.
Laatste reacties